Во досегашната научна мисла ка╪ нас и во светот и врз основа на изворна документаци╪а, ╪асно е диференцирано и разлачено кои де╪ци работеле ЗА, а кои ПРОТИВ македонското ослободително дело и за ту┐и интереси, вбро╪ува╪²и ги во предавници на македонскиот народ. Така, во француската документаци╪а од француските национални архиви (на ко╪а работев речиси три децении), мошне ╪асно, научно се разграничени де╪ците на македонското ослободително движе°е и тие што работеле за ту┐и интереси, и тоа претежно за некои од соседните балкански зем╪и.
Наша оцена е дека секо╪а од соседните држави на Македони╪а со поддршка и "благослов" на некои од големите сили во минатото ╪а искористувала борбата на македонскиот народ за свои заво╪увачки цели, па дури некои и до денес ╪а присво╪уваат и ╪а негираат македонската самобитност. Така, според француски извори, се нагласува дека "дури е апсурдно да се потврди, како што се прави во Софи╪а и Белград, дека Македони╪а е бугарска, или дека Македони╪а е српска", а во врска со македонскиот ╪азик се нагласува дека "╪азикот на Македонците не е бугарски, исто толку колку што не е ни српски". А што е на╪суштествено, за националната припадност, "ако прашате еден Македонец за таа работа, то╪ секогаш одговара дека е Македонец и иднината ╪а гледа во ослободува°ето од полициската тирани╪а на турските, српските, бугарските власти".
Бугарските заво╪увачки стремежи кон Македони╪а датираат пред Берлинскиот конгрес од 1878 година, што претставува единствен пример во истори╪ата една поробена, неослободена зем╪а како што е Бугари╪а да покажува заво╪увачки апетити кон ту┐и територии и народи. Доволно е да се праша еден возрасен човек без никакво образование и да се заклучи - се нагласува низ француската документаци╪а - дека "Македонците не зборуваат ниту српски, ниту бугарски ╪азик".
Според француски офици╪ални извори, основна карактеристика на ВМРО-врховистичка на Тодор Александров, (основана кон кра╪от на Првата светска во╪на) е што "оваа организаци╪а е во рацете на националистите што владеат во Бугари╪а, таа редовно е финансирана од бугарската влада, ко╪а само од декември 1923 до февруари 1924 гoдина издвоила 150 милиони лева за ВМРО... ВМРО добивала голема помош од Германи╪а преку А. Протогеров, од Итали╪а и СССР преку П. Чаурев, од Турци╪а, Хрватска и други зем╪и".
Врските на ВМРО-врховистичка и нивното инкорпорира°е со бугарската влада, според француски оцени, биле толку блиски и тесни, биде╪²и тие имаат заедничка цел: "Бугаризаци╪а на Македони╪а и не╪зиното приклучува°е кон Бугари╪а, и затоа е разбирливо тоа што ВМРО и бугарската влада работат рака под рака".
Прокламираната парола на ВМРО на Т. Александров "Македони╪а на Македонците", според француски сознани╪а и оцени, во суштина ╪а докажуваат вистината "Македони╪а на Бугарите" и "сегашните раководители на ВМРО целосно им се предадени на Бугарите и се во служба на Софи╪а", а за Тодор Александров и неговите истомисленици се изнесуваат злосторничките убиства на недолжното македонско население: "омразата и подлоста што ╪а посеа Т. Александров околу себе на кра╪от се сврте против самиот него и то╪ падна како жртва на комунистичката завера во 1924 година".
Нико╪ не ╪а негира и не ╪а оспорува реалноста дека Тодор Александров и неговите истомисленици се наши Македонци - како што и змиите отровници во нашите гори се наши - без оглед на тоа што работеле за ту┐и интереси и цели и му нанеле големо зло на сво╪от напатен македонски народ.
(Авторот, доктор по историски науки, ги проучува француските документи за македонската истори╪а)
Dnevnik, 13 Fevruari 1999